"Lithos" to niezwykłe, podniebne widowisko wizualno-muzyczne, które łączy w sobie elementy koncertu, akrobatyki i świetlnego show. Ta magiczna kombinacja muzyki, ruchu i światła tworzy niezapomniany efekt, który zachwyci zarówno młodszych, jak i starszych widzów. Spektakl to mistyczna podróż w głąb ludzkiej duszy, eksplorująca głębokie aspekty bytu i duchowości. Centralnym elementem przedstawienia jest Monolit - symbol świątyni i Bóstwa, który ucieleśnia esencję odbitą w materii. Monolit jest metaforą wszechrzeczy, odciskiem wszystkiego co kiedykolwiek istniało oraz jednością całości - tego, co znane, stałe i indywidualne. Przez pryzmat Monolitu spektakl ukazuje ludzkie dążenia do samorozwoju i odkrywania własnej tożsamości. W trakcie tej podróży, jednostki tracą swoją pierwotną indywidualność, rozpraszają się uciekając przed własną ciemnością i pustką. To w tej nicości tkwi zdolność człowieka do odbijania boskości, z której wyłaniają się niewyczerpane możliwości - Multiwersum.

„Wave of Light” to innowacyjne dzieło sztuki świetlnej, które wykorzystuje nowoczesną technologię oświetlenia efektowego z laserowym źródłem światła fosforowego. Dzięki zastosowaniu tej technologii możliwe jest uzyskanie wielokolorowej wiązki światła, która jest widoczna bez potrzeby używania dymu, co nadaje jej wyjątkową przejrzystość i intensywność. Podczas pokazu, zsynchronizowanego z muzyką, artyści poszerzą granice percepcji wiązki światła. Instalacja przekształca przestrzeń w dynamiczny spektakl świetlny, gdzie rzeka, wydająca się nie mieć końca, stanowi idealne tło dla wielkoformatowej sztuki przestrzennej. Woda nie tylko wzmacnia efekt świetlny, ale również powoduje wielokrotne odbicia wiązki, tworząc fascynujący, zmieniający się wizualny krajobraz. „Wave of Light” łączy nowoczesną technologię z naturalnym otoczeniem, tworząc niepowtarzalne doświadczenie, które zachwyca zarówno estetyką, jak i innowacyjnością.

W tym roku Toruń obchodzi wyjątkowe stulecie hokeja na lodzie, upamiętniając pierwsze zebranie organizacyjne, które miało miejsce 4 stycznia 1924 roku. Wówczas entuzjaści sportów zimowych powołali Sekcję Sportów Zimowych przy Toruńskim Klubie Sportowym, zapoczątkowując tradycję hokejową, która przetrwała do dziś. Na przestrzeni lat toruńskie drużyny hokejowe były znane pod wieloma nazwami, w tym jako Gryf Toruń, Pomorzanin Toruń, czy Toruński Klub Hokejowy. Obecnie tradycję tę kontynuuje Klub Sportowy Toruń Hokejowa Spółka Akcyjna, działający od 2010 roku. Z okazji 100-lecia hokeja w Toruniu, podczas nadchodzącego festiwalu, odbędzie się wyjątkowe multimedialne show, podczas którego zaprezentowana zostanie historia i bohaterowie toruńskiego hokeja. Przedsięwzięcie połączy efekty multimedialne z porywającą muzyką, tworząc widowisko, które zachwyci zarówno miłośników sportu, jak i sztuki. To doskonała okazja, aby uczcić bogatą historię hokeja na lodzie w Toruniu i uhonorować tych, którzy przez dekady kształtowali tę dyscyplinę sportową w mieście.

Ponad głowami unoszą się zawieszone w czasie ptaki  –  to "Eternal Nexus" – wyjątkowa instalacja artystyczna, która wprowadza nas w świat zaginionych gatunków, ukazując ich delikatne piękno i efemeryczność. Instalacja zainspirowana niszczycielskimi skutkami ludzkiej działalności oraz zmian klimatycznych ma na celu skłonienie do głębokiej refleksji nad naszym wpływem na środowisko naturalne. Ptaki przedstawione w "Eternal Nexus" symbolizują gatunki, które zniknęły z naszej planety pozostawiając po sobie jedynie wspomnienia i puste przestrzenie w ekosystemach. Ich wyginięcie przypomina o delikatności życia i kruchym balansie natury. Każdy z tych ptaków został  wykonany z wielką precyzją i stanowi hołd dla tego, co zostało utracone oraz ostrzeżeniem przed dalszymi konsekwencjami ludzkich działań. "Eternal Nexus" to nie tylko artystyczna ekspresja, ale również apel o odpowiedzialność i zmianę. Zachęca do zastanowienia się nad codziennymi decyzjami i ich wpływem na klimat oraz środowisko. "Eternal Nexus" to nie tylko instalacja, ale także symbol nadziei i determinacji. To wezwanie do współpracy i wspólnych działań na rzecz ochrony naszej planety, abyśmy mogli zatrzymać utratę gatunków i zachować bogactwo życia na Ziemi dla przyszłych pokoleń.

Instalacja „Eternal Nexus” powstała we współpracy pomiędzy Kulturalnym hubem Bydgoskiego Przedmieścia w Toruniu a Galerią i Ośrodkiem Plastycznej Twórczości Dziecka w Toruniu. Podczas zorganizowanych wspólnie warsztatów pt. „Fanudy bez nudy”, uczestnicy pod okiem animatorów mieli okazję stworzyć artystyczne interpretacje ptaków. Każda przygotowana przez dzieci praca stała się częścią instalacji „Eternal Nexus”, która wprowadza zwiedzających w świat zaginionych gatunków, ukazując ich delikatne piękno i efemeryczność. Warsztaty były nie tylko doskonałą okazją do twórczej zabawy, ale także inspirującym spotkaniem z ekologią, które zachęca do refleksji nad naszym wpływem na przyrodę.

Prometeusz to połączenie sztuki animacji rysunkowej z nowoczesną technologią mappingu, które ożywi architekturę Pałacu Dąmbskich. Wykorzystując animację rysunkową – jedną z najbardziej komunikatywnych form wizualnych – artyści stworzyli fascynujący film, który rozgrywa się na fasadzie budynku. Na animację skład się seria pojedynczych zdjęć i rysunków, opowiadającą zabawną historię robota, który wyrusza w podróż w poszukiwaniu światła. Poprzez dynamiczne i kreatywne przedstawienie, instalacja „Prometeusz” przekształci budynek w ekran, na którym ożywa historia pełna kolorów i ruchu.

Instalacja „Overflowers” to połączenie klasycznych technik oświetleniowych z nowoczesnymi formami artystycznego wyrazu. Artyści wykorzystują stare rzutniki z żarówkami o wysokiej jasności, aby iluminować architektoniczne struktury, tworząc monumentalne i efektowne obrazy. Centralnym elementem instalacji są samodzielnie wykonane struktury ruchome, które poruszając się na rzutnikach, generują dynamiczne, kinetyczne obrazy. Twórcy czerpią inspiracje ze współczesnej sztuki ulicznej, steampunku oraz science fiction, co nadaje instalacji unikalny, futurystyczny charakter. Dzięki połączeniu tradycyjnych technik oświetleniowych z nowoczesnymi formami wyrazu, instalacja tworzy przestrzeń do refleksji nad rolą światła i sztuki w zrozumieniu naszego miejsca w kosmosie.

„Breathe!” to wyjątkowa, interaktywna instalacja, która zachęca widzów do synchronizacji z jej „oddychaniem” poprzez zaprogramowaną pętlę dźwiękową i wizualną. Tłem dźwiękowym instalacji jest oddech, nagrany w profesjonalnym studiu. Sekwencja dźwiękowa rozpoczyna się dwudziestosekundowym biciem serca, po którym następuje pierwszy oddech: wdech przez siedem sekund, zatrzymanie powietrza na siedem sekund, podczas którego ciało i organy są napełniane tlenem, a następnie wydech przez siedem sekund. Po tej sekwencji rozświetla się pierwsza czakra, czakra podstawy. Cała sekwencja powtarza się siedem razy, z każdą rundą kolejne czakry są podświetlane, tworząc wizualny efekt przypominający aktywację energii w ciele. Pętla kończy się spektakularnym pokazem świetlnym w ciele instalacji, symbolizującym połączenie z samym sobą i osiągnięcie stanu oświecenia. Ten szczególny rodzaj interaktywności sprawia, że widzowie często spędzają dłuższy czas przed instalacją „Breathe!” starając się zsynchronizować z jej rytmem oddychania.

Projekt „Ludzkie rzeczy” oferuje unikalne spojrzenie na człowieka poprzez pryzmat jego cielesności, codziennych przedmiotów oraz miejsc, które go otaczają. W centrum uwagi znajdują się proste elementy codziennego życia, które stanowią najbliższe otoczenie człowieka i definiują rzeczywistość, w której się porusza. Kompozycja instalacji, wkomponowana w architekturę budynku, przypomina patchwork lub komiks. Jest zbudowana z pozornie przypadkowych obrazów, które w sposób swobodny i płynny przekształcają się w siebie nawzajem. Te obrazy łączą się w dynamiczny sposób, tworząc narrację, która płynnie przechodzi od jednego motywu do drugiego. Animacja wykorzystuje technikę poklatkową, w której poszczególne elementy są rzeźbione w plastelinie. Elementy animacji są miejscami wzbogacone odręcznymi rysunkami, które dodają projektu dodatkowej głębi i osobistego charakteru. Efekt końcowy jest wielowarstwowy i pełen szczegółów, oddając bogactwo codziennych doświadczeń i obiektów, które kształtują życie człowieka.

Instalacja The uniqueness of infinity to zwrócenie uwagi na konsumpcjonizm wciąż napędzany przez społeczeństwo oraz masową produkcję – nadprodukcję. Obecny trend na tworzenie wielu różnorodnych przedmiotów, niejednokrotnie słabej jakości oraz częsta ich wymiana generują odpady i powodują zanieczyszczenie Ziemi. Biały kolor włóczki użytej do projektu symbolizuje utratę życiowej barwy wymierających gatunków roślin i zwierząt, spowodowaną nadmierną eksploatacją środowiska. Motywy szydełkowe zaprezentowane w instalacji wykonane są ręcznie i nawiązują do dawnych czasów, kiedy ubrania robiono w domowym zaciszu. Jest to tym samym hołd dla pracy ręcznej wypartej przez produkcję masową.

„Tym razem nie zaciągnęliśmy zasłon i nie zatrzasnęliśmy okiennic. Ten gest jednoznacznie zaprasza do spaceru wzdłuż naszych okien i swobodnego zerkania do wnętrza. Jak co wieczór podglądani bohaterowie są pochłonięci swoimi rytuałami i zupełnie obojętni na wzrok przechodniów”. Nieco witrażowa sceneria opowiada o codzienności, na której upływa nam życie. Pięć otworów okiennych Galerii Sztuki Wozownia wypełnionych zostało projekcją wideo. W każdym z okien rozciągnięty jest ręcznie podmalowany wielowarstwowy materiał, który umożliwia wyświetlenie dwustronnej projekcji. Widoki opowiadają pozornie rutynowe historie. Na jednym z parapetów siedzi znudzony kot i obserwuje przechodniów, ktoś bezmyślnie skroluje telefon, inni oglądają „wspólnie” film, gdzieś irytująco brzęczy mucha. Przemieszczając się wzdłuż ulicy, przechodnie podglądają rutynowe zajęcia „domowników”. Dodatkowo przez okna Galerii przepleciony jest cieniutki srebrny drucik. Wyznaczone przez drut linie oddziałują z projekcją wideo. Wykorzystanie subtelnych i lśniących właściwości metalu niepokoi nawiązaniem do montowania krat i innych zabezpieczeń.

Projekt przedstawia społeczne zmiany w postrzeganiu płci poprzez symbolikę cieni postaci ludzkich. Instalacja składa się z trzech sąsiadujących ze sobą etapów, które ukazują ewolucję wizerunku kobiet i mężczyzn na przestrzeni czasu. W początkowej scenie cień mężczyzny jest wyraźnie większy niż cień kobiety, co symbolizuje historyczną dominację mężczyzn i nierówność płci. Na tym etapie cienie kobiet zaczynają się zwiększać, wskazując na postępujące zmiany i rosnącą rolę kobiet w społeczeństwie. W ostatniej scenie pojawiają się sylwetki mężczyzny i kobiety, których cienie są jednakowej wielkości. Przestrzeń wokół nich pozostaje otwarta, umożliwiając widzom wejście w interakcję z instalacją. Ta scena jest zaproszeniem do refleksji nad równouprawnieniem oraz zachętą do dalszej pracy nad zmianą społeczną. Projekt podkreśla, że to od nas zależy, jak oświetlimy naszą rzeczywistość i jaki obraz pozostawimy po sobie. Światło i cienie w instalacji odzwierciedlają nie tylko fizyczne postacie, ale i głębsze aspekty naszej kultury i społeczeństwa. Ta symbolika skłania do zastanowienia się nad ciemnymi obszarami społeczeństwa, które wciąż wymagają uwagi i poprawy.

Instalacja przedstawia fragmenty roślinności, których pochodzenie pozostaje nieznane. Łodyga tej rośliny pojawia się przyciągnięta przez nieuchwytną siłę natury, która sprawia, że wyrasta w zaskakujących miejscach. Obiekt ten działa jako przypomnienie o tym, że nasz świat jest pełen niewyjaśnionych tajemnic i zagadek, które wciąż czekają na odkrycie. Instalacja zachęca do refleksji nad tajemniczością natury i odkrywaniem jej ukrytych sekretów.

Instalacja świetlna, w której mnogość świetlnych śladów wije się w powietrzu pulsując delikatnym, niebieskawym blaskiem w ciemności. Ruch całej kompozycji przypomina fale, tworząc wrażenie dynamicznego pejzażu. Patrząc na to dzieło można dostrzec potężną i tajemniczą energię nawadniającą ziemię, ulotne ślady duchów zmierzających w nieznanym kierunku lub dziwne, lecz spokojne stworzenia pijące księżycowe światło. Aftereal” tworzy wizualne złudzenie, które pojawia się przed oczami widza, choć w rzeczywistości nie istnieje w tej przestrzeni. Instalacja składa się z setek białych nici o długości 20 metrów, których ruchy i wibracje są wywoływane przez małe silniki. Niebieskawy kolor jest uzyskiwany dzięki ultrafioletowemu oświetleniu stroboskopowemu.

"Un-Reel Access" to artystyczna instalacja symbolizująca nasze ambicje i marzenia, które często wydają się nieosiągalne, jak drzwi pozostające na zawsze zamknięte. Instalacja przedstawia jasne, białe światło emanujące z obramowania tajemniczej bramy, sugerując tym, że za nią kryje się coś nieznanego i kuszącego. Jeden róg drzwi jest odwinięty, ujawniając promień światła, który symbolizuje nasze niespełnione pragnienia i cele, często wydające się być poza zasięgiem. Jak w życiu, stojąc przed zamkniętymi drzwiami, często czujemy się sparaliżowani, przytłoczeni wizją nieosiągalnego celu. Mimo to nie warto odwracać się od trudnej drogi. Światło ukazuje alternatywne ścieżki, przez które możemy osiągnąć nasze marzenia i przyszłość, mimo że klucz do tych drzwi wydaje się być poza naszym zasięgiem. "Un-Reel Access" to refleksja nad tym, jak często nasze postrzeganie ograniczeń jest tylko iluzją. Artystyczna wizja zespołu Kappa, który tworzą naukowiec i antropolog, pokazuje, że nawet jeśli drzwi wydają się zamknięte, istnieją inne, nieprzewidziane drogi do celu. Projekt zachęca do porzucenia ograniczeń zdrowego rozsądku i poszukiwania alternatywnych rozwiązań.

"Ghost Nest" to instalacja stworzona przez Angelę Sandwith z porzuconych sieci rybackich, liny i plastikowych przedmiotów zebranych na plażach wschodniego Durham w Wielkiej Brytanii. Ta gigantyczna struktura przypominająca gniazdo, opiera się na stalowej ramie i stanowi artystyczną interpretację wpływu działalności człowieka na środowisko. Inspiracją do stworzenia "Ghost Nest" były ptasie gniazda, a Angela wykorzystała koncepcję biomimikry, aby oddać naturalne formy i struktury. W ciągu dnia instalacja przyciąga uwagę jaskrawo kolorową, pociętą liną splecioną z różnorodnymi plastikowymi przedmiotami, które zachęcają widzów do refleksji nad użytymi materiałami i skłaniają do eksploracji przestrzeni wokół gniazda. Nocą instalacja ożywa dzięki białym elektro-luminescencyjnym (EL) przewodom, które tworzą stałe, subtelne światło. Wewnątrz gniazda w plastikowych przedmiotach, umieszczone są diody LED, które są zaprogramowane, aby stopniowo się rozświetlać i gasnąć, tworząc efekt migotania. W centrum "Ghost Nest" trzy reflektory tworzą dynamiczną grę świateł, przypominającą kociołek czarownicy, gdzie kolory pociętej i spalonej liny zdają się poruszać, nadając instalacji żywiołowy charakter. "Ghost Nest" niesie globalne przesłanie o negatywnych skutkach zjawiska ghost fishing oraz zanieczyszczenia rzek, mórz i wybrzeży. Instalacja zwraca uwagę na pilną potrzebę ochrony środowiska naturalnego i zachęca do refleksji nad naszym wpływem na planetę.

W ciągu dnia jest to niechlujna wiązka patyków. W ciemności pomarańczowe światło z lamp LED odbija się od niechlujnie złożonej folii na bambusie, tworząc gradient kolorów. Rurki LED, które są przymocowane na końcu bambusa, na chwilę całkowicie gasną. W rezultacie są one odczuwane jako iskry. Fluxit to chaos, który zmienia się w porządek, gdy robi się ciemno, a ludzie rozpoznają go jako ogień. Ludzie wolą widzieć coś, co mogą zrozumieć, niż chaos. Dlatego decyzja o zobaczeniu ognia jest zaskakująco szybka dla większości ludzi". Co więcej, instalacja rzeźbiarska w pewien sposób symuluje energię "ognia", ma szczególny cel rytualny w wielu kulturach. Chodzi o pozostawienie przeszłości za sobą i pójście naprzód.

Projekt ten został  wybrany jednogłośnie spośród 19 nadesłanych prac i zagości na ścianie kamienicy przy ul. Św. Katarzyny 4 już jesienią tego roku. Podczas Festiwalu mural będzie wyświetlany na ścianie budynku. „Piecza toruńska” to niezwykłe dzieło sztuki, które ma na celu upamiętnienie historii miasta. Mural przedstawia anioła oraz gotyckie budynki umieszczone na drzewie, co ma symbolizować początki Torunia oraz jego historyczne korzenie. Wyjątkowym elementem projektu będzie wkomponowanie rzeczywistego drzewa rosnącego przy budynku, co podkreśli integralność muralu z otoczeniem i wprowadzi dodatkowy wymiar artystyczny. Dzięki tej inicjatywie, toruńska przestrzeń publiczna zyska nowy, pełen symboliki element, który z pewnością wzbudzi zainteresowanie mieszkańców i odwiedzających. „Piecza toruńska” będzie nie tylko ozdobą miasta, ale także przypomnieniem o jego bogatej historii i kulturowym dziedzictwie.

Specjalnie przygotowana instalacja w formie świetlnej aranżacji, wykorzystywać będzie oświetlenie zewnętrzne RGB, za sprawą którego mury Zamku Dybowskiego rozbłysną żywymi kolorami przyciągającymi wzrok przechodniów.